Make your own free website on Tripod.com

 

 

 

 

 

 

การจัดการหน่วยประมวลผลกลาง

     การจัดการหน่วยประมวลผล ( processor management) หมายถึงการจัดสรร ( allocate หรือ assign) หรือการสับหลีก ( scheduling) หน่วยประมวลผลหรือระบบให้กับกระบวนการหรืองาน

จุดประสงค์ของการจัดการ

การจัดการหน่วยประมวลผลและระบบ ต้องคำนึงถึงความต้องการโดยทั่วไป ดังนี้
      ความยุติธรรม
      ประโยชน์ใช้สอย
      อัตราตอบสนอง
      การคาดคะเนได้
      ลดค่าโสหุ้ย
      กระจายการใช้ทรัพยากร
      บุริมภาพ
      ใส่ใจกับทรัพยากรที่สำคัญ
      เสื่อมถอยโดยบรรจง

ประเภทของการสับหลีกในระบบ

      การสับหลีกงาน ( scheduling) ในระบบ คือการเลือกงาน หรือกระบวนการให้เข้าใช้ทรัพยากรที่มีจำกัดซึ่งสำหรับการสับหลีกนี้จะพิจารณาแต่ทรัพยากรที่เป็นระบบคอมพิวเตอร์ทั้งระบบในระดับหนึ่ง และในอีกระดับหนึ่งสำหรับทรัพยากรที่มีจำกัด คือหน่วยประมวลผลกลางนั่นเอง ดังนั้นการสับหลีกจึงอาจแบ่งได้อย่างหยาบๆ เป็นสองระดับด้วยกัน คือ

      1. การสับหลีกระดับสูง ซึ่งเกี่ยวข้องกับการรับงานของผู้ใช้ เข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์

      2. การสับหลีกระดับต่ำ ซึ่งเป็นการคัดเลือกกระบวนการของงาน เพื่อเข้าใช้หน่วยประมวลผลกลาง

      การสับหลีกระดับสูง

      การสับหลีกระดับสูง ( high-level scheduling) หรือการสับหลีกระยะยาว ( long-term scheduling) หรือการสับหลีกงาน ( job scheduling) ทำหน้าที่เลือกงาน ( job) เข้าสู่ระบบซึ่งโดยปกติงานที่เข้าสู่ระบบในแบบกลุ่ม ( batch system) มีจำนวนมากกว่าที่ระบบสามารถรับได้ในขณะใดขณะหนึ่ง งานเหล่านี้มักถูกอ่านเข้าไปเก็บในจานแม่เหล็ก ในลักษณะ spooling และเมื่อระบบพอจะรับงานได้อีกอันเนื่องมาจากมีงานบางงานเสร็จสิ้นลงระบบสับหลีกระดับสูงจะถูกระบบปฏิบัติการเรียกมา เพื่อตัดสินว่างานใดควรเป็นงานถึดไปที่จะเข้าใช้ระบบคอมพิวเตอร์ คุณลักษณะที่สำคัญ ของระบบสับหลีกระดับสูงคือ ต้องคละงาน (คือทำ job mix) ที่เข้าสู่ระบบให้เหมาะสม

เพื่อให้ประโยชน์ใช้สอยของระบบสูงที่สุดเท่าที่จะเป็นได้ นอกจากคุณสมบัติหลักที่กล่าวแล้วนี้ ระบบสับหลีกระดับสูงยังต้องคำนึงถึงสิ่งต่างๆ ต่อไปนี้

      1. บุริมภาพ ( priority) ของงาน

      2. นโยบายการรับงาน

      3. การอับจน ( deadlock)